Keihard parttime werken

Rob Mulders werkt vier dagen per week, evenals Rien Wertheim. Rob tennist op zijn vrije dag, besteedt veel tijd aan vrienden en familie en is mantelzorger. Rien heeft op zijn vrije dag de kinderen, zijn vrouw werkt ook vier dagen. Patricia werkt vijf dagen. Zij begint ’s ochtends al om 6 uur met de mail en vaak is ze ook ’s avonds nog op pad als ze een etentje heeft met een klant of relatie.

Zitten jullie wel op één lijn wat arbeidsethos betreft?

Rob: Jazeker. We laten elkaar vrij om een eigen balans te vinden tussen werk en privé, verder kijken we er niet naar. We zijn het er alle drie over eens dat er maar één ding telt: het resultaat. Daar past geen 9 tot 5 mentaliteit bij, maar ook niet per se een werkweek van 60 uur.

En ’s avonds en in het weekend werken?
Rob: Daar gaan we alle drie anders mee om. Rien verwerkt vaak zijn mail na half negen, als de kinderen in bed liggen, en op zondagavond. Daar staat tegenover dat hij altijd om half 6 vertrekt om de kinderen te halen. Ik zelf maak lange dagen op kantoor maar als ik vertrek is de werkdag afgelopen. Ik wil dan echt afstand nemen, anders maalt het maar door in mijn hoofd.

En jij Patricia?
Bij mij ligt de scheiding tussen door de week en het weekend. De werkweek is voor mij echt een werkweek. Maar op vrijdagmiddag, ergens tussen 3 en 5, dan is het afgelopen en dan ga ik ontspannen. Het begint dan pas weer op maandagochtend vroeg. Op die manier kan ik het goed volhouden, want het werk is wel erg intensief.

Rien lacht: Als je kijkt naar rolpatronen zijn Rob en ik een beetje de vrouwen van het stel en ben jij de man, Patricia …

Werken er eigenlijk veel vrouwen bij Furore?

Rob: Ruim een derde is vrouw. In het management zijn de vrouwen zelfs net in de meerderheid.

Hebben jullie daar een verklaring voor?
Rien: Eigenlijk niet. Wij zijn daar helemaal niet mee bezig. Voor iedereen gelden dezelfde mogelijkheden en eisen. We hebben ook geen diversiteitbeleid of zo. Ik vind dat vrouwen met talent en ambitie geen genoegen moeten nemen met een tweederangs baan ten opzichte van hun partner. Als werkgever moet je dan wel flexibiliteit bieden, anders gaat het niet. Misschien is dat de verklaring: het werk is wel uitdagend, maar niet alles eisend.

Patricia: We proberen vrouwen wel te behouden, ook als ze kinderen krijgen. De kolfkamer is de mooiste kamer van het kantoor. En niemand zeurt er als je om 5 uur weg gaat om op tijd voor de kinderopvang te zijn.

Rien: Ok, maar er is een grens. Drie dagen werken is tijdelijk mogelijk en kan binnen de staffuncties, maar valt niet te rijmen met de opdrachten bij de klant.

Hoe kijken jullie tegen wonen en werken en de files aan?

Patricia: Files zijn voor ons een groot probleem, net zoals voor zowat alle organisaties met mobiele medewerkers. Ik denk soms wel eens dat je als bedrijf de vaste werktijden helemaal moet loslaten. Er zijn best voordelen verbonden aan vaste werktijden, maar het gaat gewoon niet meer. Ik probeer dus de files zo veel mogelijk te voorkomen door afspraken buiten de spits te plannen. Verder werk ik veel thuis.

Rob: We hebben een thuiswerkregeling en verder geldt ook hier: het resultaat telt. Je hebt je normuren en je moet altijd aan de klant kunnen uitleggen wat je hebt gedaan. Collegiaal contact is ook essentieel, vinden wij. Maar verder mag je tijd en werk redelijk flexibel indelen. We zijn ook druk bezig met het inrichten van een virtueel kantoor.

Rien: Rob en ik wonen op fietsafstand van het werk. Ik laat de auto altijd hier in de garage staan, want zelfs de stad in en uitkomen is al een probleem.

Klinkt best bijzonder allemaal…

Patricia: Valt mee. We passen ons aan aan de omstandigheden, zoals vroeg of laat ieder bedrijf zal doen. In een tijd van dichtslibbende wegen en het tweeverdienersmodel kun je niet vasthouden aan een voltijdse werkweek en aan verplichte aanwezigheid. We zijn niet idealistisch of zo, alleen maar realistisch en praktisch. Uiteindelijk moet er gewoon brood op de plank.